عبارت را در

فقر چه عوارضي دارد؟

عنه عليه‏السلام :

الفَقرُ يُخرِسُ الفَطِنَ عن حُجَّتِهِ ، والمُقِلُّ غَريبٌ في بَلدَتِهِ .

امام على عليه‏السلام :

فقر ، زبان شخص زيرك را از بيان دليلش ، فرو مى‏بندد و آدم فقير در شهر خود ، غريب است .

------------------------------------------------------

عنه عليه‏السلام

لابنِهِ محمّدِبنِ الحَنَفيهِ: يا بُنَيَّ ، إنّي أخافُ علَيكَ الفَقرَ ، فَاستَعِذْ بِاللّه مِنهُ ؛ فإنَّ الفَقرَ مَنقَصَةٌ للدِّينِ ، مَدهَشَةٌ للعَقلِ ، داعيَةٌ لِلمَقتِ .

امام على عليه‏السلام

- به فرزندش محمّد بن حنفيه- : فرزندم ! من از فقر و نادارى براى تو بيمناكم . پس ، از آن به خدا پناه بر ؛ زيرا كه فقر باعث كاستى در دين و سرگشتگى خرد است و مايه كينه و دشمنى .

------------------------------------------------------

عنه عليه‏السلام :

الفَقرُ في الوَطَنِ غُربَةٌ .

امام على عليه‏السلام :

فقر در زادگاه ، غربت است .

------------------------------------------------------

عنه عليه‏السلام

لابنِهِ الحسنِ عليه‏السلام: لا تَلُمْ إنسانا يَطلُبُ قُوتَهُ ، فَمَن عَدِمَ قُوتَهُ كَثُرَت خَطاياهُ . يابُنَيَّ ، الفقيرُ حَقيرٌ لا يُسمَعُ كلامُهُ ، ولا يُعرَفُ مَقامُهُ ، لو كانَ الفَقيرُ صادِقا يُسَمُّونَهُ كاذِبا ، ولو كانَ زاهِدا يُسَمُّونَهُ جاهِلاً . يابُنَيَّ ، مَن ابتُلِيَ بالفَقرِ فقدِ ابتُلِيَ بأربَعِ خِصالٍ : بالضَّعفِ في يَقينِهِ ، والنُّقصانِ في عَقلِهِ ، والرِّقَّةِ في دِينِهِ ، وقِلَّةِ الحَياءِ في وَجهِهِ ، فَنَعُوذُ باللّه مِن الفَقرِ .

امام على عليه‏السلام

- به فرزند خـود حسن عليه‏السلام- : كسى را كه در پى تحصيل خوراك روزانه خود است ، سرزنش مكن ؛ زيرا كسى كه قُوت خود را نداشته باشد ، خطاهايش بسيار است . فرزندم ! آدم فقير ، حقير است . سخنش خريدار ندارد و مقام و مرتبتش شناخته و دانسته نمى‏شود . فقير اگر راستگو باشد ، او را دروغگو مى‏نامند و اگر زاهد و دنياگريز باشد ، نادانش مى‏خوانند . فرزندم ! هر كه به‏فقر گرفتار آيد ، به چهار خصلت مبتلا شود: به سستى در يقين و كاستى در خِرد و شكنندگى در دين و كمى شرم و حيا در چهره . پس ، پناه مى‏بريم به خدا از فقر .