عبارت را در

گردوي تف داده چه خاصيتي دارد؟

طبّ الأئمّة عن محمّد بن إبراهيم الجعفيّ :

شَكا رَجُلٌ إلى أبِي الحَسَنِ عَلِيِّ بنِ موسَى الرِّضا عليه‏السلام مَغصا كادَ يَقتُلُهُ ، وسَأَلَهُ أن يَدعُوَ اللّه‏َ عز و جل لَهُ فَقَد أعياهُ كَثرَةُ مايَتَّخِذُ لَهُ مِنَ الأَدوِيَةِ ، ولَيسَ يَنفَعُهُ ذلِكَ ، بَل يَزدادُ عَلَيهِ شِدَّةً .
قالَ : فَتَبَسَّمَ - صَلَواتُ اللّه‏ِ عَلَيهِ - وقالَ : وَيحَكَ ! إنَّ دُعاءَنا مِنَ اللّه‏ِ بِمَكانٍ ، وإنّي أسأَلُ اللّه‏َ أن يُخَفِّفَ عَنكَ بِحَولِهِ وقُوَّتِهِ ، فَإذَا اشتَدَّ بِكَ الأَمرُ وَالتَوَيتَ مِنهُ ، فَخُذ جَوزَةً وَاطرَحها عَلَى النّارِ ، حَتّى تَعلَمَ أنَّها قَدِ اشتَوى ما في جَوفِها وغَيَّرَتِ النّارُ قِشرَها ، كُلها ؛ فَإِنَّها تَسكُنُ مِن ساعَتِها .
قالَ : فَوَاللّه‏ِ ، ما فَعَلتُ ذلِكَ إلاّ مَرَّةً واحِدَةً فَسَكَنَ عَنِّي المَغصُ بِإِذنِ اللّه‏ِ عز و جل .

طبّ الأئمّة عليهم‏السلام

- به نقل از محمد بن ابراهيم جعفى: مردى از شكمْ‏دردى كه چيزى نمانده بود باعث مرگش شود ، به نزد على بن موسى الرضا عليه‏السلام ناليد و از ايشان خواست براى او در پيشگاه خداوند عز و جل دعا كند ؛ چرا كه دارو و درمان‏هاى فراوانى كه به وى داده‏اند ، او را به ستوه آورده است و نه فقط او را سودى نرسانده ، بلكه بر شدّت درد او نيز افزوده است .
امام - كه درود خدا بر او باد - لبخند زد و فرمود : «نيك‏بخت مردا! دعاى ما به درگاه خداوند ، جاى خود دارد و من از خداوند مى‏خواهم به مدد و نيروى خود ، درد تو را بكاهد ، امّا چون درد بر تو غلبه كرد و از آن به خود پيچيدى ، گردويى بردار و بر آتش بگير تا هنگامى كه بدانى آنچه در درون آن هست ، كباب شده و آتش ، رنگ پوست آن را نيز ديگرگون كرده باشد . در اين هنگام ، آن را بخور كه در دم ، درد را آرام مى‏كند» .
او مى‏گويد : به خداوند سوگند ، تنها يك بار اين كار را انجام دادم و به اذن خداوند ، آن شكمْ‏دردِ من ، آرام شد .