عبارت را در

شكوه نكردن از بيماري چه پاداشي دارد؟

عنه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

قالَ اللّه‏ُ عز و جل : مَن مَرِضَ ثلاثا فلَم يَشكُ إلى أحَدٍ مِن عُوّادِهِ أبدَلتُهُ لَحما خَيرا مِن لَحمِهِ ودَما خَيرا مِن دَمهِ ، فإن عافَيتُهُ عافَيتُهُ ولا ذَنبَ لَهُ ، وإن قَبَضتُهُ قَبَضتُهُ إلى رَحمَتي .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

خداوند عز و جل فرمود : هر كه سه روز بيمار شود و از آن به هيچ يك از عيادت كنندگانش شكوه نكند ، گوشت و خونى بهتر از آن گوشت و خونى كه دارد جايگزينش كنم . پس ، اگراو را عافيت بخشم ، عافيتى بدون گناهش دهم و اگر جانش را بستانم ، او را به جوار رحمت خود برم .

------------------------------------------------------

امير المؤمنين عليٌّ عليه‏السلام :

مَن كَتَمَ وَجَعا أصابَهُ ثلاثةَ أيّامٍ مِن النّاسِ وشَكا إلَى اللّه ، كانَ حَقّا علَى اللّه أن يُعافِيَهُ مِنهُ .

امام على عليه‏السلام :

هر كس دردى را كه به او رسيده‏است ، سه روز از مردم پنهان بدارد و به خدا شكايت بَرَد ، بر خداست كه او را از آن درد بهبود بخشد .

------------------------------------------------------

رسول الله صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

كُلُّ عَبدٍ مُوَكَّلٌ بِهِ مَلَكانِ في مَرَضِهِ ، فَإِذا مَرِضَ قالا : يا رَبِّ ، إنَّ عَبدَكَ فُلاناً قَد مَرِضَ - وهُوَ أعلَمُ بِهِ - فَيَقولُ :
اُنظُروا ماذا يَقولُ فَإِن صَبَرَ وَاحتَسَبَ ورَجا فيهِ الخَيرَ ، أدَّيا ذلِكَ إلَى اللّه‏ِ ، فَيَقولُ اللّه‏ُ : فَإِنّي اُشهِدُكُم أنَّهُ إن رَفَعتُهُ أبدَلتُهُ دَماً خَيراً مِن دَمِهِ ، ولَحماً خَيراً مِن لَحمِهِ ، وغَفَرتُ لَهُ ذَنبَهُ . وإن قَبَضتُهُ أدخَلتُهُ الجَنَّةَ .
وإن جَزِ عَ وهَلِعَ قالَ : إن رَفَعتُهُ أبدَلتُهُ لَحماً شَرّاً مِن لَحمِهِ ، ودَماً شَرّاً مِن دَمِهِ ، وعاقَبتُهُ بِذَنبِهِ ، وإن عاقَبتُهُ أدخَلتُهُ النّارَ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

بر هر بنده‏اى در هنگام بيمارى ، دو فرشته گمارده مى‏شود . آنان چون شخصْ بيمار شود ، مى‏گويند : پروردگارا ! فلان بنده تو بيمار شده است؛ و البته او خود ، به اين نكته آگاه‏تر است . پس خداوند مى‏فرمايد : «بنگريد كه چه مى‏گويد» . اگر شكيبايى كند و پاداش خويش از خداوند خواهد و در اين بيمارى ، اميد خير داشته باشد ، آن را به بارگاه خدا مى‏رسانند .
پس خداوند مى‏فرمايد : «اينك من ، شما را گواه مى‏گيرم كه چنانچه بيمارى او را برطرف كنم ، برايش خونى بهتر از خون وى ، و گوشتى بهتر از گوشت وى ، جايگزين مى‏سازم و او را مى‏آمرزم ؛ و اگر نيز جان او را بستانم ، وى را به بهشت درمى‏آورم . امّا اگر بى‏تابى و ناشكيبى كند ، خداوند مى‏فرمايد : «اگر بيمارى او را برطرف كنم ، بر اين ، گوشتى بدتر از گوشتش ، و خونى بدتر از خونش جايگزين مى‏كنم و او را به گناهش كيفر مى‏دهم و چنانچه او را كيفر دهم ، او را به دوزخ درمى‏آورم» .

------------------------------------------------------

رسول الله صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

مَن مَرِضَ يَوماً ولَيلَةً فَلَم يَشكُ إلى عُوّادِهِ ، بَعَثَهُ اللّه‏ُ عز و جل يَومَ القِيامَةِ مَعَ خَليلِهِ إبراهيمَ خَليلِ الرَّحمنِ عليه‏السلام ، حَتّى يَجوزَ الصِّراطَ كَالبَرقِ اللاّمِعِ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

هر كس يك شبانه روز بيمار شود و نزد عيادت‏كنندگانش شكوه نكند ، خداوند ، او را در روز قيامت ، با خليل خويش ، ابراهيم خليل الرحمان ، برمى‏انگيزد ، تا به‏سان برقى پُردرخشش ، از صراط بگذرد .

------------------------------------------------------

الإمام عليّ عليه‏السلام :

المَريضُ في سِجنِ اللّه‏ِ - مالَم يَشكُ إلى عُوّادِهِ - تُمحى سَيِّئاتُهُ .

امام على عليه‏السلام :

بيمار ، تا آن هنگام كه نزد عيادت‏كنندگان خويش شِكوه نكرده ، در زندان خداوند است و گناهانش محو مى‏شوند .

------------------------------------------------------

رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

يُكتَبُ أنينُ المَريضِ ، فَإِن كانَ صابِراً كُتِبَ حَسَناتٍ ، وإن كانَ جَزِعاً كُتِبَ هَلوعاً لا أَجرَ لَهُ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

ناله بيمار ، نوشته مى‏شود . پس اگر شكيبا باشد ، [اين ناله ] حسنه نوشته مى‏شود و اگر بى‏تاب باشد ، ناشكيبا و بى‏پاداش نوشته مى‏شود .

------------------------------------------------------

الكافي عن العرزمي عن أبيه عن الإمام الصادق عليه‏السلام :

مَنِ اشتَكى لَيلَةً فَقَبِلَها بِقَبولِها وأدّى إلَى اللّه‏ِ شُكرَها ، كانَت كَعِبادَةِ سِتّينَ سَنَةً .
قالَ أبي : فَقُلتُ لَهُ : ما قَبولُها؟
قالَ : يَصبِرُ عَلَيها ولا يُخبِرُ بِما كانَ فيها ، فَإِذا أصبَحَ حَمِدَ اللّه‏َ عَلى ما كانَ .

الكافى

- به نقل از عرزمى ، از پدرش ، از امام صادق عليه‏السلام: «هر كس شبى بيمار باشد و اين بيمارى را به جان بپذيرد و سپاس آن را به درگاه خداوند بگزارد ، آن شب ، برايش همانند عبادت شصت سال است» .
از امام عليه‏السلام پرسيدم : پذيرفتن بيمارى چيست؟
فرمود : «بر آن شكيبايى كند ، ديگران را از آنچه در اين شب بيمارى بر او گذشته است ، خبر ندهد ، و چون شب را به صبح آورد ، خداوند را بر آنچه بوده است ، سپاس گويد» .