عبارت را در

درمان اسهال چيست؟

صحيح مسلم عن أبي سعيد الخدريّ :

جاءَ رَجُلٌ إلَى النَّبِيِّ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم فَقالَ : إنَّ أخِي استَطلَقَ بَطنُهُ .
فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم : «اِسقِهِ عَسَلاً » فَسَقاهُ ، ثُمَّ جاءَهُ فَقالَ : إنّي سَقَيتُهُ فَلَم يَزِدهُ إلاَّ استِطلاقا .
فَقالَ لَهُ : ثَلاثَ مَرّاتٍ .
ثُمَّ جاءَ الرّابِعَةَ فَقالَ : «اِسقِهِ عَسَلاً » .
فَقالَ : لَقَد سَقَيتُهُ فَلَم يَزِدهُ إلاَّ استِطلاقا .
فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم : «صَدِّقِ اللّه‏َ وكَذِّب بَطنَ أخيك» فَسَقاهُ فَبَرَأ .

صحيح مسلم

- به نقل از ابوسعيد خُدْرى: مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت : برادرم به اسهال مبتلا شده است .
پيامبر صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم فرمود : «به او عسل بنوشان» .
وى به او عسل نوشاند و ديگر بار نزد پيامبر خدا آمد و گفت : به وى خوراندم ؛ امّا بر اسهال وى افزود .
او سه بار مراجعه كرد و همين را گفت و پيامبر خدا نيز سخن پيشين را به او فرمود . براى چهارمين بار ، به حضور رسيد و پيامبر خدا فرمود : «به او عسل بنوشان» . گفت : به او خورانده‏ام ؛ امّا فقط بر اسهالش افزوده است .
پيامبر خدا فرمود : «سخن خدايت را باور بدار و شكم برادر خويش را باور مَدار» .
پس ، آن مرد ديگر بار به او عسل خورانيد و او نيز بهبود يافت .

------------------------------------------------------

المحاسن عن محمّد بن مروان :

كُنتُ عِندَ أبي عَبدِاللّه‏ِ عليه‏السلام وبِهِ بَطَنٌ ذَريعٌ ، فَانصَرَفتُ مِن عِندِهِ عَشِيَّةً وأنَا مِن أشفَقِ النّاسِ عَلَيهِ ، فَأَتَيتُهُ مِنَ الغَدِ فَوَجَدتُهُ قَد سَكَنَ ما بِهِ ، فَقُلتُ لَهُ : جُعِلتُ فِداكَ ! قَد فارَقتُكَ عَشِيَّةَ أمسِ وبِكَ مِنَ العِلَّةِ ما بِكَ؟
فَقالَ : إنّي أمَرتُ بِشَيءٍ مِنَ الأَرُزِّ ؛ فَغُسِلَ وجُفِّفَ ودُقَّ ، ثُمَّ استَفَفتُهُ فَاشتَدَّ بَطنى.

المحاسن

- به نقل از محمد بن مروان: نزد امام صادق عليه‏السلام بودم . ايشان شكمْ‏درد (اسهال) سختى داشت . شامگاهان ، در حالى كه بسيار بر حال ايشان نگران بودم ، از نزد وى رفتم . فردا روز ، نزد ايشان بازگشتم و ديدم دردى كه داشته ، فرو نشسته است . گفتم : فدايت شوم! شامگاه ديروز كه از تو جدا شدم ، آن چنان بيمار بودى؟!
فرمود : «گفتم قدرى برنج آوردند ، شستند ، خشك كردند و آسياب كردند . سپس از آن ، دارويى (سفوفى) ساختم [و خوردم] و شكمم ، بند آمد» .

------------------------------------------------------

الكافي عن عبدالرحمن بن كثير :

مَرِضتُ بِالمَدينَةِ فَانطَلَقَ بَطني ، فَوَصَفَ لي أبو عَبدِاللّه‏ِ عليه‏السلام سَويقَ الجاوَرسِ ، وأمَرَني أن آخُذَ سَويقَ الجاوَرسِ وأشرَبَهُ بِماءِ الكَمّونِ ، فَفَعَلتُ ، فَأَمسَكَ بَطني وعوفيتُ .

الكافى

- به نقل از عبد الرحمان بن كثير: در مدينه بيمار شدم و به اسهال ، گرفتار آمدم . امام صادق عليه‏السلام ، برايم آرد گاوَرْس نسخه كرد و مرا فرمود كه آرد گاورس بگيرم و با آب زيره بخورم . اين كار را كردم و اسهالم متوقّف شد و بهبود يافتم .

------------------------------------------------------

رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

في ألبانِ الإِبِلِ . . . دَواءٌ لِذَرَبِ كُم .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

درمان اسهال شما در شيرِ شتر . . . است .

------------------------------------------------------

رسول الله صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

إنَّ في . . . ألبانِها شِفاءً لِلذَّرِبَةِ بُطونُهُم .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

در شير شتر ، شفاى اسهال است .