عبارت را در

غیبت كردن از چه كسانی جایز است؟

رسولُ اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

أربَعةٌ لَيست غِيبَتُهُم غِيبَةً : الفاسِقُ المُعلِنُ بِفِسقِهِ ، والإمامُ الكَذّابُ إن أحسَنتَ لم يَشكُرْ وإن أسَأتَ لم يَغفِرْ ، والمُتَفَكِّهونَ بالاُمَّهاتِ ، والخارِجُ عنِ الجَماعةِ الطاعِنُ على اُمَّتِي الشاهِرُ علَيها بسَيفِهِ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

چـهار كسند كـه غيبت كردن از آنها غـيبت نيست : فاسقى كه فسق خودرا آشكارمى‏سازد ، پيشواى دروغگويى كه اگر خوبى كنى ، سپاسگزارى نمى‏كند و اگر بدى كنى ، نمى‏بخشد ، كسانى كه از سر خنده و شوخى فحش مادر مى‏دهند و كسى كه از جماعت مسلمانان كناره گيرد و بر امّت من عيب گيرد و به روى آنها شمشير كشد .