عبارت را در

بهترين لذّت در بهشت

تفسير العيّاشي عن ثُوير عن الإمام زين العابدين عليه‏السلام :

إذا صارَ أهلُ الجَنَّةِ فِي الجَنَّةِ ، ودَخَلَ وَلِيُّ اللّه‏ِ إلى جَنّاتِهِ ومَساكِنِهِ ... ثُمَّ إنَّ الجَبّارَ يُشرِفُ عَلَيهِم فَيَقولُ لَهُم : أولِيائي وأهلَ طاعَتي وسُكّانَ جَنَّتي في جِواري ، ألا هَل اُنَبِّئُكُم بِخَيرٍ مِمّا أنتُم فيهِ ؟ فَيَقولونَ :
رَبَّنا وأيُّ شَيءٍ خَيرٌ مِمّا نَحنُ فيهِ! [نَحنُ] فيمَا اشتَهَت أنفُسُنا ولَذَّت أعيُنُنا مِنَ النِّعَمِ ، في جِوارِ الكَريمِ .
قالَ : فَيَعودُ عَلَيهِمُ القَولَ ، فَيَقولونَ : رَبَّنا نَعَم ، فَأتِنا بِخَيرٍ مِمّا نَحنُ فيهِ . فَيَقولُ لَهُم تَباركَ وتَعالى : رِضايَ عَنكُم ومَحَبَّتي لَكُم خَيرٌ وأعظَمُ مِمّا أنتُم فيهِ .
قالَ : فَيَقولونَ : نَعَم يا رَبَّنا ، رِضاكَ عَنّا ومَحَبَّتُكَ لَنا خَيرٌ لَنا وأطيَبُ لِأَنفُسِنا .
ثُمَّ قَرَأَ عَلِيُّ بنُ الحُسَينِ عليه‏السلام هذِهِ الآيَةَ : «وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَـتِ جَنَّـتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الأَْنْهَـرُ خَــلِدِينَ فِيهَا وَمَسَـكِنَ طَيِّبَةً فِى جَنَّـتِ عَدْنٍ وَرِضْوَ نٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَ لِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ » .

تفسير عياشى به نقل از ثُوير به نقل از امام سجّاد عليه‏السلام :

چون بهشتيان به بهشت درآيند و دوست خدا به بهشت‏ها و مسكن‏هاى خود درآيد ... آن‏گاه ، خداى جبّار بر آنان مى‏نگرد و به آنان مى‏گويد : «اى دوستانم و اهل طاعتم و ساكنان بهشتم در جوار من، هان ! شما را از چيزى باخبر كنم كه از آنچه كه در آنيد بهتر است ؟» .
پس آنان مى‏گويند : «پروردگارا ! چه چيز از آنچه ما در آنيم ، بهتر است ، حال آن‏كه ما در جايى هستيم كه هرچه جان‏هايمان از نعمت‏ها بخواهد و چشمانتان لذّت ببرد ، در جوار خداى كريم ، فراهم است ؟».
خداوند ، پرسش خود را تكرار مى‏كند و آنان مى‏گويند : «آرى ، به ما بهتر از آنچه در آن هستيم را بنما» .
پس خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى‏گويد : «خشنودى‏ام از شما و دوستى‏ام نسبت به شما ، بهتر و بزرگ‏تر از چيزى است كه در آنيد» .
پس مى‏گويند : «پروردگارا ! آرى ، خشنودى‏ات از ما و دوستى‏ات نسبت به ما براى ما بهتر و شيرين‏تر است» .
آن‏گاه ، امام سجّاد عليه‏السلام اين آيه را تلاوت فرمود :
«خداوند به مردان و زنان مؤمن ، باغ‏هايى وعده داده است كه از زير آن ، نهرها جارى است كه در آن ، جاودانه خواهند بود و سراهايى پاكيزه در بهشت‏هايى جاودان ، و خشنودى خدا بزرگ‏تر است . اين ، همان رستگارى بزرگ است» .