عبارت را در

دوستى نزد دوستان خدا

رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :

إذا أحَبَّ اللّه‏ُ عَبدا مِن اُمَّتي قَذَفَ في قُلوبِ أصفِيائِهِ وأرواحِ مَلائِكَتِهِ وسُكّانِ عَرشِهِ مَحَبَّتَهُ لِيُحِبّوهُ ، فَذلِكَ المُحِبُّ حَقّا ، طوبى لَهُ ، ولَهُ شَفاعَةٌ عِندَ اللّه‏ِ يَومَ القِيامَةِ .

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :

هرگاه خداوند ، بنده‏اى از امّتم را دوست بدارد ، محبّتش را در دل‏هاى برگزيدگانش ، در جان‏هاى فرشتگانش و ساكنان عرشش مى‏افكند ، تا دوستش بدارند . به حقيقتْ چنين كسى ، دوستدار خدا است . خوشا به حالش! و او را در روز قيامتْ نزد خداوند ، حقّ شفاعت است .