عبارت را در

سخنان امام رضا عليه‏السلام

اَلإيمانُ هُوَ مَعرِفَةٌ بِالقَلبِ وإقرارٌ بِاللِّسانِ وعَمَلٌ بِالأركانِ؛

ايمان ، شناخت به دل ، اقرار به زبان و كردار به اندام‏هاست.

------------------------------------------------------

إنَّ الإمامَ زِمامُ الدّينِ ونِظامُ المُسلِمينَ وصَلاحُ الدُّنيا وعِزُّ المُؤمنينَ؛

امام ، زمام دين و [مايه] نظام يافتن مسلمانان و صلاح جهان و عزّت مؤمنان است.

------------------------------------------------------

صاحِبُ النِّعمَةِ يَجِبُ أن يُوَسِّعَ عَلى عِيالِهِ؛

بر صاحب نعمت واجب است كه به نانخورَش گشايش رساند.

------------------------------------------------------

مِن أخلاقِ الأنبِياءِ التَّنَظُّفُ؛

پاكيزگى از اخلاق پيامبران است.

------------------------------------------------------

لَم يَخُنكَ الأَمينُ ولكِنِ ائتَمَنتَ الخائِنَ؛

امين به تو خيانت نمى‏كند ؛ بلكه اين تويى كه به خائنى امانت سپرده‏اى.

------------------------------------------------------

اَلصَّمتُ بابٌ مِن أبوابِ الحِكمَةِ إنَّ الصَّمتَ يَكسِبُ المَحَبَّةَ ، إنَّهُ دَليلٌ عَلى كُلِّ خَيرٍ؛

خاموشى درى از درهاى حكمت است . خموشى محبّت آورد و بر هر خيرى رهنماست.

------------------------------------------------------

إذا ذَكَرتَ الرَّجُلَ وهُوَ حاضِرٌ فَكَنِّهُ وإذا كانَ غائباً فَسَمِّهُ؛

چون شخص حاضرى را نام برى ، [از جهت احترام] كنيه او را بگو ، و اگر غايب باشد ، نامش را بگو.

------------------------------------------------------

صَديقُ كُلِّ امرِى‏ءٍ عَقلُهُ وعَدُوُّهُ جَهلُهُ؛

دوست هر كس ، خِرد او و دشمن هركس ، نادانىِ اوست .

------------------------------------------------------

اَلتَّوَدُّدُ إلَى النّاسِ نِصفُ العَقلِ؛

اظهار دوستى با مردم ، نيمى از خِرد است.

------------------------------------------------------

إنَّ اللّه‏َ يُبغِضُ القِيلَ وَالقالَ وإضاعَةَ المالِ وكَثرَةَ السُؤالِ؛

خداوند ، بگو مگو [و پُر حرفى] و ضايع كردن مال و خواهش بسيار(سماجت) را دشمن دارد.

------------------------------------------------------

سُئِلَ عَنَ حَدِّ التَّوَكُّلِ؟ فَقالَ عليه‏السلام : أن لاتَخافَ أحَدا إلاَّ اللّه‏َ ؛

از حضرت تعريف توكّل را پرسيدند . فرمود : «اين است كه‏جز از خدا نترسى».

------------------------------------------------------

صِل رَحِمَكَ وَلَو بِشَربَةٍ مِنَ الماءِ وأفضَلُ ما تُوصَلُ بِهِ الرَّحِمُ كَفُّ الأذى؛

پيوند خويشى نگه‏دار [و صله‏رحم به‏جاى آر] ، گرچه با جرعه‏اى آب باشد . بهترين وسيله‏اى كه با آن صله‏رحم به جاى آورده مى‏شود ، خوددارى از آزار رساندن به خويشاوندان است.

------------------------------------------------------

إنَّ الَّذي يَطلُبُ مِن فَضلٍ يَكُفُّ بِهِ عِيالَهُ أعظَمُ أجرا مِنَ المُجاهِدِ في سَبيلِ‏اللّه‏ِ؛

كسى كه در جستجوى روزىِ بيشتر كوشد تا نانخورِ خود را كفايت رساند ، مزدش از مجاهد در راه خدا بزرگ‏تر است.

------------------------------------------------------

مَا التَقَت فِئَتانِ قطُّ إلاّ نُصِرَ أعظَمُهُما عَفوا؛


دو گروه هرگز با يكديگر درگير نشوند ، مگر آن‏كه با گذشت‏ترينِ آن دو پيروز شود.

------------------------------------------------------

اَلسَّخِيُّ يَأكُلُ مِن طَعامِ النّاسِ لِيَأكُلوا مِن طَعامِهِ وَالبَخيلُ لايَأكُلُ مِن طَعامِ‏النّاسِ لِئَّلاّ يَأكُلُوا مِن طَعامِهِ؛

سخاوتمند از خوراك مردم بخورد تا مردم از خوراكش بخورند ، و بخيل از خوراك مردم نخورَد تا از خوراكش نخورند.

------------------------------------------------------

عَونُكَ لِلضَّعيفِ مِن أفضَلِ الصَّدَقَةِ؛

يارىِ تو به ناتوان ، از بهترينِ صدقه‏هاست.

------------------------------------------------------

إنَّ شَرَّ النّاسِ مَن مَنَعَ رِفدَهُ وأكَلَ وَحدَهُ وجَلَدَ عَبدَهُ؛

بدترينِ مردم ، كسى است كه از ميهمانش دريغ دارد و تنها بخورد وبنده‏اش را تازيانه زند.

------------------------------------------------------

أحسِنِ الظَّنَّ بِاللّه‏ِ فَإنَّ مَن حَسُنَ ظَنُّهُ بِاللّه‏ِ كانَ اللّه‏ُ عِندَ ظَنِّهِ؛

به خداوند خوش‏گمان باش ؛ زيرا هر كه به خدا خوش‏گمان است ، خدا با همان گمانى كه به خدا دارد ، با اوست.

------------------------------------------------------

لَيسَ لِبَخيلٍ راحَةٌ ، ولا لِحَسودٍ لَذَّةٌ ، ولا لِمُلوكٍ وَفاءٌ ، ولا لِكَذوبٍ مُرُوَّةٌ؛

بخيل را آسايش نيست ، و حسود را لذّت نيست ، و پادشاهان را وفا نيست ، و دروغزن را مروّت نيست.

------------------------------------------------------

مَن رَضِيَ بِالقَليلِ مِنَ الرِّزقِ قُبِلَ مِنهُ اليَسيرُ مِنَ العَمَلِ؛

هر كس به اندكْ روزى خرسند است ، اندك كردارى از او پذيرفته شود.