عبارت را در

تشويق به رعايت ادب با خداوند

إرشاد القلوب :

روايت شده است كه خداوند متعال در يكى از
كتاب‏هايش [كه به پيامبرى از پيامبرانش داده است ]مى‏فرمايد : «بنده من! آيا اين از ادب است كه با من مناجات كنى و به چپ و راست خويش بنگرى ، در حالى كه وقتى بنده‏اى مانند خودت با تو سخن مى‏گويد ، به او توجّه مى‏كنى و مرا وامى‏گذارى؟! تو اين را از اَدَبت مى‏بينى كه هر گاه با يكى از برادرانت سخن مى‏گويى ، به غير او توجّه نمى‏كنى و اين ادب را در حقّ او روا مى‏دارى و در حقّ من نمى‏دارى؟! چه بد بنده‏اى است آن بنده‏اى كه چنين باشد».

------------------------------------------------------

بحار الأنوار ـ به نقل از نوف بكالى ـ :

امير مؤمنان ـ صلوات اللّه‏ عليه ـ را ديدم كه شتابان مى‏رود . عرض كردم : كجا مى‏روى ، مولاى من؟
فرمود : «رهايم كن اى نوف! آرزوهايم مرا به سوى محبوب مى‏كشانَد».
عرض كردم : مولاى من! آرزوهاى تو چيست؟
فرمود : «آن كس كه مورد آرزوست ، خود ، آنها را مى‏داند و نيازى نيست به غير او بگويم . بنده را همين ادب بس كه در نعمت‏هايش و نيازش ، غير پروردگارش را شريك نگردانَد» .

------------------------------------------------------

تاريخ دمشق ـ به نقل از احمد بن يحيى كوفى ـ :

امام باقر عليه‏السلامفرمود : «دو مرد ، هرگز در ارجمندى و ديندارى برابر نيستند و همواره برترينِ آن دو نزد خداوند ، باادب‏ترينِ آن دو است» .
گفتم : فدايت شوم! برترىِ او را در نزد مردم و در انجمن‏ها و مجالس دانستم ؛ اما برترىِ او در نزد خداوند عز و جل به چيست؟
فرمود : «با خواندن قرآن آن گونه كه نازل گشته است ، و دعا خواندن بى‏غلط به درگاه خداوند عز و جل ؛ چرا كه آدمى غلط دعا مى‏خواند و ، در نتيجه ، دعايش به درگاه خداوند عز و جل بالا نمى‏رود».

------------------------------------------------------

مصباح الشريعة ـ در سخنى منسوب به امام صادق عليه‏السلام ـ :

سوگند به خدا ، زيان نكرد آن كه حقيقت سجود را به جاى آوَرْد ... و هرگز از خداوند دور نگشت آن كه در سجود ، نيكو تقرّب جُست ، و هرگز به خداوند نزديك نشد آن كه به [ساحت مقدّس] او بى‏ادبى كرد ، و حرمتش را زير پا نهاد ، و به غير او دل بست.

------------------------------------------------------

مصباح الشريعة ـ در سخنى منسوب به امام صادق عليه‏السلام ـ :

در ركوع به جا آوردن ، ادب است ، و در سجود نزديك شدن [به خدا] ، و كسى كه حُسن ادب به جا نياورَد ، شايسته تقرّب نيست.