عبارت را در

امام صادق عليه السلام به مردي كه در مصیبت مرگ فرزندش بي تابي مي كرد چه فرمود؟

الإمامُ الصّادقُ عليه‏السلام

لِرَجُلٍ قدِ اشتَدَّ جَزَعُهُ على وَلَدِهِ: يا هذا جَزِعتَ للمُصيبهِ الصُّغرى ، وغَفَلتَ عنِ المُصيبهِ الكُبرى ! ولو كنتَ لِما صارَ إليه وَلَدُكَ مُستَعِدّا لَما اشـتَدَّ علَيه جَزَعُكَ ، فَمُصابُكَ بتَركِكَ الاستِعدادَ لَهُ أعظَمُ مِن مُصابِكَ بوَلَدِكَ .

امام صادق عليه‏السلام

- به مردى كه در مرگ فرزندش سخت بيتابى مى‏كرد- : اى مرد ! تو در مصيبت كوچك بيتابى مى‏كنى و از مصيبت بزرگ غافلى ! اگر براى آن جايى كه فرزندت رفت ، آماده بودى هرگز براى او بيتابى نمى‏كردى . مصيبت آماده نشدن تو براى‏آن روز بزرگتر از مصيبت‏فرزند توست .