عبارت را در

چه حكمتهايي در تأخير استجابت دعاست؟

امير المؤمنين عليٌّ عليه‏السلام :

لا يُقَنِّطَنَّكَ إبطاءُ إجابتِهِ فإنَّ العطيَّةَ على قَدْرِ النِّيَّةِ ، وربّما اُخِّرَتْ عنكَ الإجابةُ لِيَكونَ ذلكَ أعظَمَ لِأجرِ السائلِ وأجزَلَ لِعَطاءِ الآمِلِ ، وربّما سألتَ الشيءَ فلم تُؤْتاهُ واُوتيتَ خيرا مِنهُ عاجِلاً أو آجِلاً ، أو صُرِفَ عنكَ لِما هُوَ خيرٌ لكَ ، فَلَرُبَّ أمرٍ قد طَلِبْتَهُ وفيهِ هلاكُ دينِكَ لو اُوتيتَهُ .

امام على عليه‏السلام :

تأخير در اجابت دعا تو را نوميد نگرداند ؛ زيرا كه بخشش (خداوند) بسته به نيّت تو است ؛ چه بسا كه در برآوردن خواهشت تأخير شود ، تا بدين وسيله خواهنده را پاداش بزرگتر و اميدوار (به بخشش الهى) را بخشش بيشتر دهد ؛ بسا باشد كه چيزى بخواهى و به تو داده نشود امّا دير يا زود بهتر از آن به تو داده شود ، يا براى خير و مصلحت تو از تو دريغ شده است . و بسا خواسته‏اى كه اگر برآورده شود موجب نابودى و تباهى دين تو گردد .